مي دانيم همه انسان ها داراي ضمير ناخودآگاهي اند كه طي دوران ابتدايي زندگي در اثر مواجه با آموزش ها، حوادث، تعاليم روزمره و شرايط زندگي بدون هيچ اختياري شكل گرفته است  و گرچه از آن اطلاعي نداريم و بدان دسترسي نيست ولي رفتار ما را مديريت مي كند.

بر اين باورم كه جامعه نيز از اين موضوع مستثني نيست. پيشينه تاريخي چند هزار ساله برخي جوامع عناصري را در ضمير ناخودآگاه آن ها فرو ريخته كه رفتار جوامع را مديريت مي كند.

اينكه توسعه در برخي جوامع كه داراي پيشينه تاريخي اند رشدي نداشته يا به كندي رو به تكامل مي نهد شايد بدين دليل است