جهانی که من می شناسم

آیا تا کنون فکر کرده ایم دنیای پیچیده، زیبا و متنوع امروز ما چگونه بوجودآمده است؟ آفرینش از کجا آغاز شده و طبق چه فرآیند و مکانیسمی پیش رفته  و می رود؟

آنچه با بررسی یافته های علمی درک می شود این است که همه چیز، همه پدیدارها و آفریده ها از ساختار ساده به سمت ساختار پیچیده تر در گذر است. این روند در عین سادگی،نتایج محیرالعقولی را در پی داشته و دارد. راز پیدایش در این است که در جهان هستی از قرار گرفتن چند قطعه ساده، چیزی بیش از انتظار و آفریده ای پیچیده تر بوجود می آید که با سازه های خود کاملا متفاوت است. پیچیده ترین آفریده های هستی که بررسی کنیم خواهیم یافت که در اجزاء خود بسیار ساده و ابتدایی اند و این راز تکوین جهان، موجودات دارای حیات و از جمله ما انسان هاست.

من برای فهم بهتر مساله، همواره از این مثال بهره می برم که ما اغلب از کارکرد های کامپیوتر باخبریم. تنوع عملیات، پیچیدگی و گسترش نرم افزاری این پدیده، شگفت انگیز شده است. ولی آیا با خود اندیشده ایم که مبنای کامپیوتر جزء صفر و یک (سیستم عددی دودویی) هیچ چیز نیست. ببینید که از ساده ترین چیز یعنی دو حالت یک موقعیت (صفر و یک) مثل خاموش و روشن بودن یک چراغ، چه نتایج شگفت انگیزی پدید می آید.

همه هستی چنین است، چگونگی ساختار اتمی به عناصر تنوع بخشیده و سپس به ساختارهای متنوع ملكولی ختم شده و همه جهان و ما از این ساختاریم( همه عناصر از یک منشاء پدید آمده ).

این همه تنوع، کارکرد، شگفتی خارق العاده از ساده ترین چیزها تکوین یافته و هر پیدایش پیچیده تر و متمایز تر از سازه های خود است. نمی دانم آیا به زبان ریاضی می توان پیدایش را توصیف نمود؟ آیا این سازه که ماندگار نیست می تواند به محصول ماندگار و جاودانی مثل انسان ختم شود؟ آیا از سازه فناپذیر محصول فناناپذیر پدید می آید؟ یا شاید ما محصول ترکیب دو سازه از دو جهان موازی هستیم که فنا پذیر نیست. آیا متون قدیم از جمله ادیان سرنخی به ما می دهد؟