جهانی که من می شناسم

با تغییر در ژنتیک انسان، همه علوم حتی ریاضیات و منطق را متحول کنیم و با این تحول، جهان بینی و اندیشه را تکامل بخشیم.

سوفسطائیان قدیم بر این باور بودند که "انسان معیار همه چیز است". این بدین معنی است جهانی که ما می شناسیم و علمی که ما بدان داریم، تابعی از ویژگی ها و توانایی های ذهن ماست. ما جهان را از دریچه ذهن خود می بینیم و هر دیدنی با دیدنی دیگر  متفاوت است چون ذهن ما با دیگران در تمایز می باشد. به عبارتی میزان درک ما که از دل آن همه علوم، محاسبات و تبیین روابط بین پدیده ها بر آمده است تابع میزان توانایی ذهن ماست.

همچنین برداشت انتزاعی ما از کل و تصویر جامعی از هستی که زاده روابط بین علوم است، تابعی از توانایی ذهن ماست و به تعبیری می توان اذعان نمود؛  دانش و بینش آدمیان بافته ای از یافته هاست و یا به قول کانت «فیلسوف آلمانی» ، علم بیشتر بافته های ماست تا یافته های ما.

از اینروی می توان با تغییر در توانایی ذهنی انسان، همه علوم را متحول کرد و تغییر در توانایی یعنی تغییر در ژنتیک و بوجود آمدن ابر انسان. دیگر نباید منتظر مکانیسم تکامل ماند تا در دراز مدت قدم نوینی  برداشته شود. چرا که در کوتاه مدت نیز این قدم ها برداشتنی است.

با تغییر در ژنتیک، میزان توانایی ذهنی ما افزایش می یابد و با یک حرکت، صدها حوزه علمی و فکری متحول می شود. بی تردید این تحول دامن منطق و ریاضی را که ممکن است برخی مجرد از ذهن بدانند، خواهد گرفت. منطق و ریاضی گرچه مستقل از ذهن می دانند، خود تابعی از توانایی ذهنی ماست که با تکامل ذهن، تکامل خواهد یافت.