جهانی که من می شناسم

زیاد فکر می‌کنم، با افکار گوناگون و اندیشه‌هایِ مدام، دست به گریبانم.

 اغلب در تنهایی و جمع به تفکر می‌گذرانم، ولی فقط فکر می‌کنم و در ذهن مرور می‌نمایم و غالباً فراموشم می‌شود. باید سعی جدیدی و اهتمام نوینی به خرج دهم. باید افکارم در سفیدزار کاغذ روان سازم و اندیشه را راهی جویبار نوشتار کنم و به امواج تاریخ سپارم.

زین پس هر روز دست به قلم خواهم شد. امروز شروع خوبی است.

شک ندارم و چندان که بارها شنیده‌ام با نوشتن راه گفتارم نیز روان‌تر می‌شود و توصیف نهانخانه دلم و فکرم بهتر و آشکار ساختنش سهل‌تر خواهد شد.

مدتی است که در وبلاگ چیزی ننوشتم و از امروز با توکل بر او که کارها می‌کند، آغاز می‌نمایم.