جهانی که من می شناسم

پدیده Redshift یا انتقال به سرخ (نشانی از دور شدن کهکشان‌ها) به ما می‌گوید که جهان در حال اتساع و منسط شدن است و البته دانشمندان بر سر مدل این انبساط توافق ندارند. این انبساط از زمانی در حدود 13/7میلیارد سال پیش، طی انفجاری که به مهبانگ (بیگ بنگ) موسوم است، آغاز شده است. استیون هاوکینگ (فیزیکدان نظری، کیهان‌شناس و نویسندهٔ بریتانیایی) بر این باور است که اگر به زمان عقب یعنی 13/7میلیاردسال پیش برگردیم، جهان ابر کوچک و بسیار داغ انرژی است که طی انفجار مهبانگ منبسط می‌شود و در کمتر از یک هزارم میلیاردم ثانیه از اندازه کوچک‌تر از یک اتم به اندازه یک پرتقال می‌رسد.

جهان هستی با انبساط زاده شده و هر لحظه بزرگ‌تر و سردتر می‌شود. ظرف یک صد ثانیه، ابعاد آن به اندازه منظومه شمسی ما و به وسعت هزاران میلیارد کیلومتر می‌رسد. جهان، سردتر شده و هزاران میلیارد ذره ماده به وجود می‌آید. نیمی از ذرات از ماده و نیمه دیگر از ماده مخالف آن به نام ضد ماده اند.

ذرات ماده و ضد ماده به هم برخورد کرده و همدیگر را در اثر تشعشع انرژی نابود می‌کنند. از آنجایی که ذرات ماده از ضد ماده اندکی بیشتر بوده (یک قسمت در میلیارد قسمت)، ذرات ماده  باقی می‌مانند و جهان هستی ما را تشکیل می‌دهند.

وقتی عمر جهان به ده دقیقه خود می‌رسد، قطر آن هزاران سال نوری شده و 380 هزار سال منبسط و خنک می‌گردد و ابری از گاز همه جا را فرا می‌گیرد. با نیروی جاذبه حرکت ساعت‌گرد جهان آغاز می‌شود. نیروی جاذبه در انفجار بزرگ به وجود آمده و از آن زمان وجود داشته است.

نیروی جاذبه با تراکم گازها منجر به تشکیل ستاره‌ها و کهکشان‌ها می‌شود. تراکم هیدروژن توسط جاذبه، منجر به ضربه زدن اتم‌‌های گاز به هم و افزایش دما می‌گردد. با رسیدن هیدروژن به دمای بحرانی 10 میلیون درجه، فرآیند همجوشی هسته‌ای آغاز می‌شود و هلیوم که سنگین‌تر است شکل می‌گیرد. در این تبدیل مقداری ماده به انرژی تبدیل شده و ستاره با ساطح کردن انرژی از سطح خود، زاده می‌شود.

فرآیند همجوشی در ستاره ادامه یافته و سایر عناصر سنگین و سنگین‌تر زاده می‌شود. هر عنصر سنگین‌تر به مرکز ستاره فرو رفته و تکرار این فرآیند ستاره را لایه لایه می‌کند و هر چه به مرکز ستاره نزدیک‌تر می‌شویم فلزهای سنگین‌تری زاده می‌شوند. با تشکیل آهن و نامتعادل شدن ستاره، انفجار آن صورت گرفته و برخی از فلزهای سنگین‌تر نظیر طلا، پلاتین و سرب ضمن این انفجار پدید می‌آیند. از مواد حاصل از انفجار ستاره‌ها، کلیه سیاره‌ها، حیات و ما بوجود آمدیم.

300 میلیون سال پس از انفجار بزرگ ستاره‌های اولیه و کهکشان‌ها تشکیل می‌شوند و کهکشان ما به عنوان یکی از قدیمی‌ترین آن‌ها در حدود 13 میلیارد سال پیش به وجود آمده است.