جهانی که من می شناسم

از عقایدی که در ایران باستان رواج داشت؛ اعتقاد به وجود نجات‌دهنده است. بدین معنی که نجارت‌دهنده، روزگاری بازخواهد گشت تا بدی را از روی زمین براندازد و عدل را جانشین ستم سازد و بشر را نجات دهد.

اندیشه مهدویت در اکثر دیانات قدیم وجود داشته است. به عقیده ایرانیان "میترا" نظام‌دهنده جهان و نجات‌دهنده آن است که تحت فرمان زمان روزی خواهد آمد و آتشی که همه جهان را می‌بلعد، خواهد افروخت. همچنان که شیوا خدای هندی چنان خواهد کرد. میترا نیز جهان را پاک خواهد کرد و تاریکیِ اهریمن را از میان برخواهد انداخت.